Κατηγορίες

Προσφυγή για την παραχώρηση του POLDER & ακύρωση της απόφασης της Περιφέρειας Δ.Ε. ζητά ο Γιώργος Δάλλας

Την ακύρωση της απόφασης της Οικονοµικής Επιτροπής της Π.Δ.Ε. ζητά ο Γιώργος Δάλλας

Στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση και σε κάθε αρμόδιο όργανο εποπτείας ΟΤΑ, προσέφυγε ο Γιώργος Δάλλας, ζητώντας την ακύρωση της απόφασης της Οικονομικής Επιτροπής της Περιφέρειας για την παραχώρηση τμήματος του κτήματος Polder, με σκοπό την δημιουργία φωτοβολταϊκού πάρκου.

Ο ίδιος στην προσφυγή του κατά της απόφασης παραχώρησης προβάλλει δυο βασικούς λόγους. Όπως αναφέρει στον πρώτο λόγο: «όχι μόνο δεν ανήκει το αγρόκτημα PILOT POLDER στην διοίκηση και διαχείριση του ΥΠΑΑΤ, αλλά δυστυχώς δεν υφίσταται νόμιμα.

Ειδικότερα η περιοχή που εκτείνεται, πριν το έτος 1960 ήταν ιδιωτικοί αγροί έκτασης 321.700 τμ που απαλλοτριώθηκαν, σύμφωνα με την κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Γεωργίας για την εκτέλεση του έργου αποξήρανσης τμήματος της λιμνοθάλασσας.

Το παραπάνω είχε σκοπό την μεταφορά της τεχνογνωσίας της γεωργικής χρήσης αλατούχων παραθαλάσσιων περιοχών, από την Ολλανδία, γι΄ αυτό εξάλλου το αγρόκτημα που έγινε στη συνέχεια, κατά παράβαση των αρχικών στόχων, αποκλήθηκε PILOT POLDER. Η μέθοδος του Ολλανδού POLDER συνίστατο στην περίφραξη τμήματος λιμνοθάλασσας με χαμηλότερο επίπεδο υδάτων από την περιβαλλόμενη θάλασσα και ο έλεγχος και χρήση τους με μηχανικά μέσα για την εκμετάλλευση του εδάφους.

Αντίθετα στην προκειμένη περίπτωση έγινε εκτεταμένη επιχωμάτωση, με ανύψωση της τελικής στάθμης του εδάφους από την περιβάλλουσα λιμνοθάλασσα, ώστε το ορθό θα ήταν να αποκαλείται τέως POLDER. Η μεταβολή αυτή του αρχικού σκοπού εξηγεί και γιατί τελικά είναι παράνομη η ύπαρξή του.

Αν λοιπόν επρόκειτο περί επιχωμάτωσης, σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς περί αιγιαλού και παραλίας, του ΑΝ 2344/1940, ΦΕΚ 154/18-5- 1940, ειδικότερα κατά το άρθρο 9, έπρεπε να εκδοθεί Βασιλικό Διάταγμα που θα καθόριζε τον δημόσιο σκοπό, τους όρους, τον νέο αιγιαλό και παραλία, καθώς και την χρήση του παλαιού αιγιαλού, που θα ανήκε ούτως ή άλλως στο Δημόσιο, διαχειριζόμενο από τον Υπουργό Οικονομικών. Αντίθετα, όχι μόνο τέτοιο Διάταγμα, δεν εκδόθηκε, αλλά εκδόθηκε ύστερα από αίτηση ενός των ιδιοκτητών παραθαλασσίων Αγρών, του κου Τριανταφυλλοπούλου, η απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, με την οποία επικύρωνε την έκθεση της αρμόδιας επιτροπής που καθόρισε τα όρια του χειμερίου κύματος και της ζώνης παραλίας.

Δηλαδή επίσημα και περίτρανα με τον καθορισμό των ορίων αιγιαλού και παραλίας χωρίστηκε η ξηρά από την θάλασσα και η σημερινή χερσαία έκταση, που αποκαλείται αγρόκτημα PILOT POLDER, βρίσκεται εντός θάλασσας, είναι δηλαδή διοικητικά αναγνωρισμένη αιγιαλός, παραλία και συνεχόμενη θάλασσα, κοινόχρηστα δημόσια πράγματα, εκτός συναλλαγής κατά την σχετική νομοθετική πρόβλεψη του Αστικού Κώδικα. Επειδή το Ελληνικό Δημόσιο με τις αρμόδιες υπηρεσίες του, παρά την νομοθετική πρόβλεψη, αρχικά του άρθρου 27, του Ν. 2971/ 2001, ΦΕΚ 285/Α/19.12.2001 και μεταγενέστερα κατά το άρθρο 14 Α, του ιδίου νόμου δεν προχώρησε στην νομιμοποίηση της παράνομης ενέργειας, αυτής της παράνομης επιχωμάτωσης αιγιαλού, παραλίας και συνεχόμενης θάλασσας και ειδικότερα μετά την ολοκλήρωση των έργων θα έπρεπε να καθοριστεί νέος αιγιαλός και παραλία, καθώς και ο παλιός, ως νομίμως προϋφιστάμενος αιγιαλός, του έτους 1963,επί του ιδίου τοπογραφικού διαγράμματος, ώστε η προκύπτουσα χερσαία έκταση, μετά την εμβαδομέτρησή της να καταγραφεί ως δημόσιο κτήμα, αρμοδιότητας του Υπουργού Οικονομικών και να ανατεθεί η διοίκηση και διαχείρισή της στην αρμόδια Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου Ανώνυμη Εταιρεία, η οποία, είτε θα την επέστρεφε στον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, εάν ήθελε να διατηρήσει τον αγροτικό χαρακτήρα, είτε θα την εκμεταλλευόταν η ίδια, αν επρόκειτο να την αξιοποιήσει με οποιοδήποτε άλλο νόμιμο τρόπο και ιδίως αυτόν του σκοπού της ηλεκτροπαραγωγής. Δηλαδή το λεγόμενο αγρόκτημα PILOT POLDER στην ουσία σήμερα είναι μια αυθαίρετη επιχωμάτωση για την οποία κατά τον νόμο, αν δεν νομιμοποιηθεί, απειλείται με Πρωτόκολλο Κατεδάφισης, Άρσης και Απομάκρυνσης Αυθαίρετων Κατασκευών. Την παρανομία αυτή δεν καλύπτει η εμφαινόμενη στον χάρτη προκαταρκτική οριογραμμή αιγιαλού.

Από τα παραπάνω αναφερόμενα προκύπτει ρητά και κατηγορηματικά ότι το λεγόμενο αγρόκτημα PILOT POLDER, δεν συμπεριλαμβάνεται σε αυτά που αναφέρουν περιοριστικά οι διατάξεις του Ν. 4061/2012, ΦΕΚ 66/Α/22-3-2012, ώστε να μπορεί να διαχειριστεί νόμιμα από τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και ιδίως να παραχωρηθεί, δωρεάν, η χρήση του στην Περιφέρεια και μέσω αυτής, πάλι δωρεάν, σε Ενεργειακές Κοινότητες για εγκατάσταση Φ/Β Η/Σ.

Ο δεύτερος λόγος είναι πως ακόμη και αν ήταν νόμιμη η παραχώρηση δωρεάν της χρήσης του λεγόμενου αγροκτήματος PILOT POLDER από τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, πάλι δεν θα μπορούσε να παραχωρηθεί δωρεάν, σε διάφορα τμήματα, στις Ενεργειακές Κοινότητες της Περιφέρειας για όσα αναφέρονται ειδικότερα παρακάτω. Ανεξάρτητα από τον τρόπο που περιήλθε, αν υποτεθεί ποτέ ότι περιήλθε νόμιμα, το ακίνητο αυτό, η περαιτέρω διαχείρισή του από τα αρμόδια όργανα της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, δεν είναι δυνατόν να γίνουν με άλλο τρόπο, παρά μόνο σύμφωνα με τις διατάξεις του Π.Δ. 242/1996, ΦΕΚ 179 /Α/ 7-8-1996, το οποίο ορίζει πως η δωρεάν χρήση τους γίνεται για κοινωφελή σκοπό και για επείγουσα και έκτακτη ανάγκη. Κατ΄ αρχήν δεν υπάρχει, αλλά ούτε και επικαλείται η επείγουσα και έκτακτη ανάγκη, μια και δεν θα μπορούσε να έχει διάρκεια τριάντα εννιά χρόνια, αλλά και από την άλλη ο σκοπός των Ενεργειακών Κοινοτήτων δεν είναι κοινωφελής.

Κατά τις διατάξεις του Ν. 4513/2018, οι ενεργειακές κοινότητες είναι συνεταιριστικές επιχειρήσεις της κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας. Είναι δηλαδή καταρχήν επιχείρηση με κωδικό δραστηριότητας υπαγόμενο στην φορολογία του φόρου προστιθέμενης αξίας, φορολογούνται τα τυχόν καθαρά κέρδη και η ηλεκτροπαραγωγή είναι εμπορική και βιομηχανική δραστηριότητα. Τα τυχόν προνόμια και οφέλη που θέλησε ο νομοθέτης να έχει αυτή η μορφή επιχείρησης, δεν τις αποδίδουν τον κοινωφελή χαρακτήρα, ώστε να τους παραχωρούνται κατά χρήση δωρεάν δημόσια ακίνητα και μάλιστα τέτοιας μορφής και έκτασης, που η συνήθης αγροτική παραγωγική εκμετάλλευση είναι εξ ίσου και επωφελής και κοινωφελής, αν προτιμά κάποιος, διότι η παραγωγή αγροτικών προϊόντων είναι πιο κρίσιμη για τους απόρους, ιδίως αν γνώριζαν οι αγρότες καλλιεργητές των εκτάσεων αυτών, 59 άτομα, όπως προκύπτει από σχετικό έγγραφο ότι θα αναγνωρίζονταν η κοινωφέλειά τους, αν παραδείγματος χάριν, ήθελαν να αποδώσουν ένα ποσοστό των προϊόντων τους δωρεάν στις κοινωνικές υπηρεσίες, όπως ισχυρίζεται ότι θα προσφέρει φθηνότερη ηλεκτρική ενέργεια, όπως ισχυρίζεται στο εισηγητικό της, η απόφαση αυτή.

Δηλαδή με την μεθόδευση που ακολουθήθηκε, δρομολογήθηκε υπογείως και αδιαφανώς η παραχώρηση σε συγκεκριμένα νομικά πρόσωπα, που στο κάτω – κάτω της γραφής, για να καταφέρουν τον πολυδάπανο σκοπό τους έχουν ανάγκη από την σύμπραξη ιδιωτικών κεφαλαίων, που θα αποκτήσουν με τον τρόπο αυτό την μέγιστη πλειοψηφία του συνεταιριστικού κεφαλαίου, ώστε η ύπαρξη της ενεργειακής κοινότητας να αποτελεί το πρόσχημα και το όχημα της απόκτησης δωρεάν χρήσης δημόσιας καλλιεργήσιμης γης. Εξ άλλου η παραχώρηση ακινήτων της Περιφέρειας προς οποιοδήποτε είναι οικονομική πράξη και ως εκ τούτου αρμόδιος να εισηγηθεί το θέμα στην Οικονομική Επιτροπή της Περιφέρειας ήταν ο αρμόδιος αντιπεριφερειάρχης Οικονομικών και όχι ο αντιπεριφερειάρχης Βιώσιμης Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος που εισηγήθηκε τελικά το θέμα, γι΄ αυτό παραδόξως δεν συμπεριλαμβάνονται στο εισηγητικό της απόφασης και οι σχετικές διατάξεις περί διαχείρισης ακινήτων, παράλειψη που αποτελεί και λόγο ακυρότητας.

Ωστόσο εκτός από τους δυο προαναφερόμενους, υπάρχει και τρίτος λόγος, για την ακύρωση της απόφασης της Οικονομικής Επιτροπής της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας. Όπως αναφέρει ο κ. Δάλλας: «Οι πράξεις των αιρετών οργάνων των Περιφερειακών Αυτοδιοικήσεων, εκτός από την τήρηση της συγκεκριμένης τυπικότητας κάθε φορά, πρέπει να συμβαδίζουν και με το γενικό πνεύμα των νόμων που υιοθετούνται συνολικά, αλλά και με βάση τους Ευρωπαϊκούς κανόνες Δικαίου, των οποίων η γενική κατεύθυνση είναι η ελεύθερη και ανεμπόδιστη οικονομική δραστηριότητα, που προάγεται και εξειδικεύεται με τον ανταγωνισμό και τις κοινές υποχρεώσεις για όλους, ώστε να μην υπάρχουν κρυφές κρατικές επιδοτήσεις, πέρα από αυτές που αναγνωρίζονται από θετικές διατάξεις νόμων.

Είναι γνωστό ότι μέχρι πριν λίγα χρόνια η ηλεκτρική ενέργεια ήταν κρατικό μονοπώλιο και αν πίστευαν ότι αυτή η μορφή παραγωγής θα ευνοούσε τους οικονομικά απειλούμενους συνανθρώπους μας δεν θα δίσταζε να διατηρήσει την μορφή αυτή. Όμως οι πάντες διακήρυξαν στη χώρα μας για το σπάσιμο του μονοπωλίου αυτού και την διασπορά της παραγωγής σε πολλούς και ανεξάρτητους παραγωγούς, με αντίθετα συμφέροντα, ώστε να επιτυγχάνεται μείωση του κόστους παραγωγής και χαμηλότερη τιμή πώλησης, με τον ανταγωνισμό.

Οπότε η πολιτική της Αιρετής Περιφέρειας μόνο αυτόν τον γενικό κανόνα πρέπει να υπηρετεί. Δηλαδή δεν είναι νόμιμο να καταναλώνει δημόσια κεφάλαια για να γίνει παραγωγός ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά και με την χρήση άλλων δημόσιων πόρων, όπως είναι η δημόσια καλλιεργήσιμη αγροτική γη, στερώντας την ταυτόχρονα από την παραγωγική διαδικασία και την Εθνική Οικονομία.

Το να αυξάνεις μια παραγωγική δραστηριότητα, εις βάρος μια άλλης εξ ίσου σημαντικής, όπως η παραγωγή τροφίμων και αγροτικών προϊόντων με κρατικά κεφάλαια, εκτός από στρεβλό και αδιέξοδο, είναι αντίθετο και με τους Ευρωπαϊκούς κανόνες, αφού η μεταβολή αυτή οφείλεται σε Ευρωπαϊκούς πόρους, που έχουν άλλους σκοπούς. Ενώ είναι γνωστό ότι υπάρχει ένα σημαντικό κεφάλαιο παραγωγής οικολογικής και αειφόρου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το φράγμα Μεσοχώρας, που αποσυνδέθηκε η λειτουργία του από τα έργα εκτροπής Αχελώου, η Αιρετή Περιφέρεια ουδεμία ενέργεια έκανε προς την κατεύθυνση αυτή, αντίθετα προτίμησε να προωθήσει την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκό πάνελ. Θεμιτό και αυτό μπορεί να πει κάποιος.

Όμως είναι θεμιτό να αφαιρεί από τις καλλιεργήσιμες ποτιστικές αγροτικές εκτάσεις, μάλιστα δίπλα από ένα Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, για να κάνει φωτοβολταϊκούς ηλεκτρικούς σταθμούς και μάλιστα όχι με ενιαία κεντρική διαδικασία, αλλά δια της μεθόδου της σαλαμοποίησης και των οχημάτων επτά ενεργειακών κοινοτήτων, ενδεχομένως κατοχυρώνεται η δωρεάν χρήση δημόσιας γης, σε προνομιακή, για άγνωστους μέχρι στιγμής χρηματοδότες, που θα τις ενισχύσουν κεφαλαιακά, ενώ υπάρχουν ελεύθερα χιλιάδες στρέμματα που είναι κατάλληλα και φθηνού κόστους για να εγκατασταθούν και λειτουργήσουν οι σταθμοί αυτοί.

Εξ άλλου η προσπάθεια εγκατάστασης φωτοβολταϊκών πάνελ, στο λεγόμενο αγρόκτημα PILOT POLDER έχει μακροχρόνια ιστορία, όπως αποδεικνύεται από το αναφερόμενο έγγραφο στην απόφαση παραχώρησης χρήσης του ΥΠΑΑΤ, με Α.Π. 314/2021/23-3-2016 της Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου Μεσολογγίου, πως η υπόθεση αυτή κυοφορείται από ετών, ερήμην των άλλων αυτοδιοικήσεων, θεσμικών φορέων και των πολιτών και πως παρουσιάστηκε ξαφνικά ως εμπνευσμένη πολιτική αντιμετώπισης της δαπάνης ενέργειας, όταν σήμερα έχουν ανατραπεί τα πάντα από την πολεμική εμπλοκή της Ρώσικης εισβολής στην Ουκρανία και τον εκβιασμού στους άφρονες που είχαν στηρίξει την παραγωγή ενέργειας στο ρώσικο μονοπώλιο.

Συνοπτικά από καμιά αρχή δικαίου και αρχών καλής πρακτικής και χρηστής διοίκησης δεν προκύπτει ότι η Αιρετή Περιφέρεια έχει τυπικό και ουσιαστικό δικαίωμα δέσμευσης δημόσιων πόρων, τόσο χρηματικών, όσο και δημόσιας καλλιεργήσιμης ποτιστικής αγροτικής γης, στην ηλεκτροπαραγωγή από φωτοβολταϊκά, στα συνολικά ποσά που αναφέρονται στις οικονομοτεχνικές μελέτες και των επτά Ενεργειακών Κοινοτήτων αθροιστικά, αν πρόκειται να διατεθούν αυτά από ίδια κεφάλαια, ή στην συμμετοχή ιδιωτικών κεφαλαίων με άγνωστες, μη αναφερόμενες και αδιαφανείς διαδικασίες, που όπως έχει αποδειχθεί μέχρι τώρα σε εθνικό επίπεδο δεν μειώνουν την δαπάνη ηλεκτρικής ενέργειας, αντίθετα, προς δήθεν χάριν των ευάλωτων νοικοκυριών διαστρεβλώνουν και αυξάνουν αυτή, επιβαρύνοντας συνολικά όλους τους καταναλωτές.

aixminews.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *