Κατηγορίες

Η εμπορευματοποίηση – ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών του Δημόσιου 

Συστήματος Υγείας έχει εγκληματικές συνέπειες για το λαό της  λογικής κόστος – όφελος στην υγεία 

Είναι απαράδεκτη η πολιτική των κυβερνήσεων που αποσύρει όλο και περισσότερο την κρατική ευθύνη για την Δημόσια Υγεία ενισχύοντας την ιδιωτική πρωτοβουλία σε αυτόν τον ευαίσθητο τομέα, διευκολύνοντας τελικά τις ιδιωτικές δομές να παίρνουν και το μεγαλύτερο μέρος των κρατικών και ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων.

Παρατηρούμε δε πως η εμμονική ρητορική για το κλείσιμο των δημόσιων δομών υγείας είναι η σταθερή ταξική επιλογή του κεφαλαίου, να ξεφορτωθεί το κράτος το κόστος τους, ώστε να εξοικονομηθούν κονδύλια για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας, της ανάπτυξης κ.λπ. να διευκολυνθεί η δράση των διαφόρων Μ.Κ.Ο. που είναι μηχανισμοί του συστήματος και όλως τυχαίωςοι δομές τους δεν είναι ιδρύματα. Η εκρηκτική κατάσταση στα Δημόσια Νοσοκομεία ενισχύεται από τη δραματική απουσία δομών Π.Φ.Υ. Κέντρων Υγείας με 24ωρη λειτουργία, στελεχωμένων με αναγκαίο προσωπικό που θα μπορούσαν να περιθάλψουν περιστατικά που δεν χρήζουν νοσηλείας. Και όλα αυτά συμβαίνουν μέσα σε συνθήκες όξυνσης της ακρίβειας, της φτώχειας, των λαϊκών προβλημάτων και των ιμπεριαλιστικών πολέμων, που δημιουργούν νέες εισροές μεταναστών.

Εμείς είμαστε μαχητικά απέναντι στα δεινά που αναπαράγει το σύστημα μαζί με τα διάφορα παραπροϊόντα του στην κοινωνία με στόχο να εξοικειώσουν το λαό με την χυδαία ιδεολογία του αλλά και με την ηθική του, δηλαδή τη λειτουργία της αγοράς του εμπορίου και κυρίως την προσδοκία της κερδοφορίας, που διαμορφώνει το ηθικό και νόμιμο.

Η στρατηγική όλων των μέχρι τώρα αστικών κυβερνήσεων στη χώρα μας έχει ως άξονα, από τη μία τη διαρκή υποβάθμιση και εμπορευματοποίηση του δημόσιου συστήματος υγείας και από την άλλη, την ενίσχυση της ιδιωτικής υγείας. Σε αυτή τη λογική του κόστους – οφέλους προχωρά η εμπορευματοποίηση υπηρεσιών του Δημόσιου Συστήματος Υγείας με πολλούς τρόπους, όπως αναθέσεις σε ιδιώτες – εργολάβους κρίσιμων δομών (καθαριότητα, τεχνικές υπηρεσίες, προμήθειες κ.λπ.) επί δεκαετίες λειτουργία των απογευματινών ιατρείων, επί πληρωμή απογευματινά χειρουργεία, επέκταση ΣΔΙΤ, συμβεβλημένες συμβάσεις με ιδιωτικούς ομίλους για σειρά διαγνωστικών πράξεων και άλλων υπηρεσιών, όπως π.χ. των διακομιδών με ιδιωτικά ασθενοφόρα, ο δε στόχος της σημερινής κυβέρνησης είναι η σταθερή μείωση χρηματοδότησης με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την δωρεάν ικανοποίηση των διευρυμένων λαϊκών αναγκών στην πρόληψη, θεραπεία και αποκατάσταση υγείας.

Γι’ αυτό εμείς οι συνταξιούχοι, μαζί με το εργατικό ταξικό κίνημα, αγωνιζόμαστε για ένα αποκλειστικό κρατικό δωρεάν σύστημα υγείας, πανελλαδικά αναπτυγμένο με κεντρικό σχεδιασμό, πλήρως και επαρκώς χρηματοδοτούμενο από τον κρατικό προϋπολογισμό με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας, γιατί όπως αποδείχθηκε με την πανδημία, με περισσότερα από 50.000 θύματα και μάλιστα το 90,3% ηλικίας 65 και άνω που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Κάθε βήμα εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης θα φέρει νέα δεινά για τον λαό μας, θα ενισχύει τον θάνατο και την ασθένεια. Με άλλα λόγια, το μόνο σίγουρο για το λαό είναι τα ραντεβού, με ακόμα λιγότερες και χειρότερες δωρεάν παροχές, με περισσότερες άμεσες και έμμεσες πληρωμές, στο πλαίσιο της πολιτικής για την υγεία – εμπόρευμα που υπηρέτησαν πιστά, σύμφωνα με τις υποδείξεις της Ε.Ε., όλες οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις, έχοντας βάλει όλες, η κάθε μία το δικό της λιθαράκι, στο κλείσιμο νοσοκομείων, στην εμπορευματοποίηση, στην υποστελέχωση κ.ο.κ.

Στόχος λοιπόν είναι οι ασφαλισμένοι να πληρώνουν σχεδόν εξ ολοκλήρου για τη λειτουργία των νοσοκομείων από τις εισφορές τους στον ΕΟΠΥΥ, αλλά και απευθείας πληρωμές από την τσέπη τους. Αυτό φανερώνει και η προαναγγελία γενίκευσης πλέον από τον Μάρτη, των λεγόμενων «Συστημάτων διαγνωστικών ομοιογενών ομάδων» που έχουν στόχο την κοστολόγηση μέχρι δεκάρας των υπηρεσιών που προσφέρουν τα νοσοκομεία, στο όνομα της εξοικονόμησης πόρων. Τα πρωτόκολλα αυτά θα καθορίζουν στο εξής τα πάντα στη λειτουργία της δημόσιας υγείας, από τις μέρες νοσηλείας ενός ασθενούς και τα θεραπευτικά εργαλεία, μέχρι την κατανομή του προσωπικού σε κλινικές και τμήματα, με στόχο – όπως λέει η κυβέρνηση – κάθε πράξη, κάθε διοικητική απόφαση, να έχει συγκεκριμένο κοστολογικόαποτύπωμα. 

Ένας ενδεικτικός τιμοκατάλογος των απογευματινών χειρουργείων έχει ως εξής:

1) Αμυγδαλεκτομή – 2.478 ευρώ.

2) Λοιμώξεις, φλεγμονές του αναπνευστικού – 5.573 ευρώ.

3) Τοποθέτηση καρδιακής βαλβίδας – 10.000 ευρώ.

4) Στεφανιαία παράκαμψη – 7.276 ευρώ (χωρίς επιπλοκές), με επιπλοκές ανεβαίνει στα 8.924 ευρώ.

5) Επεμβάσεις καρδιακών βαλβίδων – 9.328 ευρώ.

6) Μεταμόσχευση καρδιάς – 80.000 ευρώ.

Οι παραπάνω τιμές μάλιστα θεωρούνται παρωχημένες και αναμένεται να υπάρξει επανακοστολόγηση σύμφωνα με το σύστημα Ομοιογενών Διαγνωστικών Κατηγοριών.

Με τέτοια εργαλεία θα προχωρήσει το κλείσιμο κλινικών, τμημάτων και ακόμα νοσοκομείων, θα ενταθούν τα «εντέλλεσθε» και οι αποσπάσεις για να καλυφθούν τρύπες στα υποστελεχωμένα νοσοκομεία, ειδικά στα επαρχιακά.

Αυτή είναι με λίγα λόγια η επανάσταση στη Δημόσια Υγεία, για την οποία μιλάει η κυβέρνηση, θυσιάζοντας τις πραγματικές ανάγκες του λαού στην πολιτική του κέρδους και του κόστους – οφέλους, σύμφωνα βέβαια και με σχετικές αποφάσεις της Ε.Ε. Μια πολιτική από την οποία υπάρχουν μόνο κερδισμένοι: οι κλινικάρχες, οι ιδιώτες του Π.Φ.Υ., οι εργολάβοι και τα κάθε λογής διαγνωστικά κέντρα, όπου βλέπουν τα κέρδη τους να απογειώνονται, ενώ παράλληλα τα δημόσια νοσοκομεία να τα αφήνουν να καταρρέουν και στη μέση ένας λαός, που από τη μία του μειώνουν τις δωρεάν παροχές από το δημόσιο σύστημα υγείας και από την άλλη πληρώνει ολοένα και περισσότερα στον ιδιωτικό τομέα.

Ο κύκλος εργασιών των ιδιωτικών κλινικών αγγίζει πλέον τα 2 δισ. ευρώ και τα τελευταία χρόνια έχει ετήσιο ρυθμό αύξησης 3,8%. Την ίδια περίοδο η κρατική χρηματοδότηση της υγείας μειώθηκε κατά 25% με αποτέλεσμα να εξαφανίζεται όσο εισόδημα απομένει στα λαϊκά νοικοκυριά, μετά από την τεράστια ακρίβεια, τα νοίκια, το ρεύμα κ.ο.κ.

Απέναντι σε αυτήν την βαρβαρότητα, μόνη ελπίδα είναι οι μεγάλοι αγώνες του εργατικού ταξικού κινήματος μαζί με το συνταξιουχικό κίνημα για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν υγεία, ενάντια στην επιχειρηματική δράση που αφήνει το λαό απροστάτευτο, όπως αποδείχθηκε και την περίοδο της πανδημίας.        

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *